Spelen met je instellingen

Sinds ik in het bezit ben van Fuji camera’s ben ik veel meer bezig met straatfotografie. Nu hoeft de straat niet altijd letterlijk een straat te zijn. Het kan ook omschreven worden als mensen fotografie. Waarom doe ik meer aan straatfotografie tezamen met mijn Fuji camera? Geen idee. Het is gewoon zo. De Fuji camera vraagt er op een of andere manier om. Ik kan het niet goed, of helemaal niet uitleggen. Ik doe het af met ; “het is gewoon zo”. Uiteraard kan het ook heel goed met camera’s van andere merken.

Met iedere camera van ieder merk kun je heel veel doen middels instellingen die in de camera zijn ingebouwd. Weinigen weten dit. Ja, mijn cursisten wel, maar het grootste gedeelte van fotograferend Nederland en de rest van de wereld schiet vaak maar een beetje raak of probeert te redden wat er te redden valt in de nabewerking. Of in het betere geval alsnog een sfeer aan te brengen in een foto. Wat vaak lastig gaat omdat die er niet in zat. Je kunt beter fotograferen zoals je het wilt hebben. Gewoon ter plekke je keuzes maken.

Het lesje van dit praatje bij een plaatje gaat worden: Als je niks doet gebeurt er ook niets.

Ik was uitgenodigd door boer Michel. Niet ver bij mij vandaan woont hij. Een krasse knar van 74 jaar. Zijn lust en zijn leven is appelsap maken naast zijn gewone activiteiten als boer. Hij maakt appelsap niet volgens de algemene Europese normen, maar gewoon op de Corrèze manier. En het is een pittige klus om 500 kilo appels er doorheen te persen. Michel is trots op wat hij doet en had mij aangeboden dat als ik wilde dit klusje wel eens mocht fotograferen. Eigenhandig appelsap persen is ook hier in de Corrèze een uitstervende activiteit aan het worden.

Ik pakte deze kans met beide handen aan. Aangekomen in de half open schuur van Michel bekroop mij direct een gevoel van hoe ga ik hier ooit een mooie foto maken. Het was best wel een bende (qua spullen) te noemen en het licht was heel erg hard en vlak. De zon stond precies verkeerd. De eerste foto zag er dan ook als volgt uit:
Stacks Image 13315
Van bovenstaande foto werd ik niet echt heel vrolijk. Ook ik ga met een bepaalde verwachting erheen. Dat je weet van tevoren hoe je het ongeveer zou willen gaan fotograferen. Of dat je al een foto in je hoofd hebt en als je die dan maakt in principe je dag niet meer stuk kan. Bovenstaande foto was dat in ieder geval zeker weten niet. Achter in de schuur waar Michel stond te persen was het licht vlak en had ik niet zo’n last van de hoge contrasten. Je kunt het niet zien, maar in bovenstaande foto heb ik het contrast al terug gedraaid naar lagere waarden. Anders beet het haar van Michel uit. Een mooie foto kan ik dit niet noemen. Vlak en flets en teveel afstand tot het onderwerp.
Stacks Image 13333

800 ISO, F/2.8 1/500e sec. S+2, H+1, Ns en Kelvin 5300

Na een tijdje persen van Michel (minuut of vijf), met dus continu dezelfde handeling heb je tijd zat om met de instellingen van je camera te spelen om tot een foto te komen die je wel aanstaat. IJe bent dus bezig om je foto op te bouwen naar het gene waaar je wel tevreden mee kan zijn. Zoals je ziet ben ik “harder gaan fotograferen. Ondanks dat het licht best al hard was. Je ziet dat de huid van Michel lichter is geworden. Geen truc uit photoshop, maar gewoon anders belichten en met de Fuji camera door onder andere de H van Highlights naar +1 instellen. De S van shadows (zwarting) stond inmiddels op +2. Het zwart is dus zwarter geworden. Kleurverzadiging een klein stukje naar beneden( In de Ns stand) en voilà daar was de sfeer zoals ik die wel wenste. Andere instellingen zijn er ook door mij tussendoor uitgeprobeerd maar die geven niet het gewenste effect.

Ik was immers op zoek naar een karakterfoto van een karaktervolle man. Boer Michel heeft een prachtige markante kop. Dat moet je laten zien en eruit halen. Naar voren halen. Lostrekken van de achtergrond. Michel moet loskomen. Dat heb ik gedaan door veranderde instellingen.

Beide foto’s zijn op een meter na op dezelfde plek gemaakt, maar kijk wat een verschil tussen de twee foto’s. En dat bedoel ik met als je niets doet dan gebeurt er ook niets. Je moet werken met je camera maar dan heb je ook wat. Als het je aanspreekt wat je op dat moment staat te fotograferen dan kun je door blijven gaan. Tot het moment dat je jezelf op een geheel andere plek neerzet of je onderwerp van positie veranderd. Ander licht vraagt om andere instellingen en heel vaak ook andere belichtingen. Dan moet het bovenstaande spelletje met je instellingen opnieuw gedaan worden. Dat heet fotograferen. Een foto neem je niet, nee die maak je.