Tests in fotobladen

Recentelijk heb ik op mijn website een pagina toegevoegd met mijn mening over de diverse fotografie tijdschriften die er in Nederland en België worden uitgegeven. Daarbij vielen mij zoveel dingen op dat ik er hier nog maar wat extra aandacht aan besteed. Ik denk dat ik er wel meerdere “Patrick meent” artikelen over zal gaan schrijven. Wat een vreemde dingen gebeuren er toch in uitgeversland waarbij ik hele grote vraagtekens of uitroeptekens wil plaatsen.
Neem nu het blad Chip foto en video. Nog niet door mij beoordeeld, maar dat komt snel. Maar na het lezen van dit artikel hoeft dat eigenlijk niet eens meer.
Ze plaatsen in iedere editie achterin hun blad een overzicht van wat er tot nu toe getest is. Per product soort en per categorie. Heel handig en overzichtelijk. So far, so good. Maar als je langer naar deze lijstjes kijkt dan vallen er mij hele vreemde zaken op.

De spigelreflexen zijn opgedeeld in drie categorieën, te weten;
Professioneel,
boven de de 1000 euro
en onder de 1000 euro.
Dit vind ik op zich wel een aardige en eerlijke indeling. Je kunt immers geen appelen met peren vergelijken. Dat doet de consumentenbod immers wel. Daarover later misschien nog een keer een artikel.

In totaal gaat het om 17 camera’s verdeeld over de drie categorieën. Dan zijn er vele kolommetjes en één daarvan is de beoordeling op prijs/kwaliteit. Een Nikon D3 ( € 3900) wordt als matig beoordeeld. Zo ook de Canon 5D MKII (€ 2300), maar ook de goedkoopste de Olympus E-620
(€ 650) is qua prijs/kwaliteit als matig beoordeeld.

Uiteraard is een Nikon D3 en een Canon5D MKII veel en veel beter dan een Olympus E-620. Prijs verschil is dan ook enkele duizenden euro’s. Logisch dus dat er een kwaliteits verschil moet zijn. En hoe nje het bekijkt, bekijk je het maar dan zou in dit voorbeeld toch in ieder geval één van de drie goed moeten zijn? Of op zijn minst een voldoende als beoordeling moeten krijgen? Niet dus! Alledrie zijn ze matig. Hmm, dat is interessant.

Sterker nog, alle 17 camera’s komen niet hoger qua prijs/kwaliteit verhouding beoordeling dan matig. Er zitten ook een groot aantal slechte en onvoldoende beoordelingen tussen. Het beste wat er te koop is op fotografiegebied is dus matig volgens dit fotografie magazine.
De medewerkers van Chip Foto & Video vinden dus dat alle spiegelreflexen teveel kosten en te weinig kwaliteit voor het geld bieden. Want dat is gewoon wat ze beweren! Ben ik nu zo slim of zijn ze bij Chip Foto & Video zo dom?
Alles wat er dus op de markt is aan spiegelreflexen is dus matig tot slecht, wat je er ook voor betaald. In een range van 6800 euro ( Canon 1DMKII) tot aan 630 euro (Pentax K200).

In het zelfde nummer is (stom)toevallig de Olympus E-620 getest tezamen met de Nikon D5000 en de Canon 500D. En daar is het eindoordeel goed voor de Olympus. Citaat: ” De Olympus wordt geroemd dat deze een inhaalslag heeft gemaakt richting zijn naaste concurrenten Canon en Nikon”, maar eigenlijk zijn ze alle drie goed ( de Canon 500D wint de test). Er wordt geen woord gerept over de matige prijs/kwaliteit verhouding. En vervolgens zijn de zelfde camera’s een paar pagina’s later opeens allemaal matig. Sterker nog, de Canon 500D (testwinnaar) is nu opeens als onvoldoende getest. De Nikon en de Olympus als matig.
Het gesprek in mijn hoofd verloopt vervolgens als volgt;

Vraag: Dus eigenlijk is de Nikon de winnaar?
Antwoord: Nee… want de Olympus was toch ook goed?
Vraag: Ja maar, die was minder in de test ondanks dat die goed was.
Antwoord: maar de Olympus is in het overzicht matig en de Canon is onvoldoende.
Vraag: dan is de Olympus toch beter dan de Canon.
Antwoord: Nee, want de Canon komt beter uit de test.
Vraag: Ja maar die heeft een onvoldoende beoordeling in het overzicht
Antwoord: eh………..
Het verschil zit hem dan dus in de prijs. Canon 980 euro, Nikon 680 euro en de Olympus 650 euro. Dus de beste camera is uiteindelijk toch de slechtste omdat deze het duurst is.

Een vreemde manier testen en redeneren. En het wordt nog vreemder als je het overzicht van de compact camera’s erbij gaat pakken. Daar lopen de beoordelingen van goed tot matig. Dus het beste resultaat bij spiegelreflexen is het slechtste resultaat bij de compact camera’s. Nu weten ze denk ik
(en hoop ik) bij Chip Foto & Video wel dat spiegelreflexen over het algemeen toch wel een stuk beter zijn dan compact camera’s. En toch worden de compactjes op prijs/kwaliteit beter beoordeeld dan alle spiegelreflexen bij elkaar.

Kortom als het aan Chip Foto & Video ligt kun je beter een compact camera kopen dan een spiegelreflex. Dat is dan maar de invulling die ik eraan geef. Anders snap ik helemaal niets meer van hun testen en denken.
De redacteuren van Chip Foto & Video zullen toch vast wel eens uitgenodigd zijn door één van de fabrikanten om de productie te komen bekijken in een Aziatisch land? Dan weten ze toch dat compact cameraatjes productie alleen nog maar voorkomt in China. Goedkope lonen landen met veel robots en goedkope arbeidskrachten. Soms ook nog kinderarbeid ( daarover later meer).
Als ze dan de productie van goedkope compact camera’s hebben gezien dan zijn ze ook in de Japanse fabrieken geweest, waar nog met de hand D-3’s en 1DMKIII in elkaar worden gezet. Dat zit bijna altijd in dezelfde reis. Je laat als fabrikant het liefst beide zien. Je laat niet alleen zien hoe je goedkope producten worden vervaardigd. Voor je imago laat je de verzamelde fotografie journalisten ook de uiterst geavanceerde productie zien waarbij robots niet het werk van de mens kunnen overnemen. De productie van camera’s met vernuftige technieken en zeer dure onderdelen. Als je dat allemaal weet, hoe kun je dan in hemelsnaam zo een fotografie tijdschrift schrijven?