Digitale Fotografie Vakantie

Reacties cursisten 2020

Reacties cursisten 2020

Reactie Basis cursus juli 2020

Omdat ik geen zin heb in een computer hobby maar wel in fotograferen heb ik de reis naar de prachtige Corrèze ondernomen. Patrick belooft je te leren fotograferen en de foto met de camera te maken en niet met een fotobewerkingsprogramma. En wat heeft hij zijn best gedaan om ons hierin te laten slagen. Op zijn eigen-wijze manier heeft hij een doordacht programma waarbij er telkens weer een stukje van de puzzel op zijn plaats valt. Ziet hij je valkuilen, geeft oplossingen en alternatieven en tegen het einde van de week weet je ze te vermijden. Aan de hand van structuur komt er een ritme in de opbouw naar de goede foto toe. Ik heb foto’s gemaakt waarvan ik niet dacht dat ik ze zou kunnen maken. En dan ben ik nog maar echt een beginneling. Voor mij was het dus vooral aanleren. Dankzij de kleine groep is er veel persoonlijke aandacht en dat is fijn. Met veel inzichten, tips en adviezen wijzer keer ik huiswaarts en heb enorme zin om er met de camera op uit te trekken.
Ik ging voor een hobby en keer er zeker mee naar huis toe. Nu al zin in de gevorderde cursus.

Dank Patrick en zeker ook Babs voor de heerlijke lunches!

Met hartelijke groet, kind regards,

Anne-Marie Koenraad-van Hees

P.S: En wat heerlijk dat de locatie, camping huis en vooral de ruime omgeving Corona proof is. Babs en Patrick nemen de richtlijnen serieus en dat is fijn!
Stacks Image 215
Reactie Basis cursus mei 2020

Zojuist terug van de herstart van mijn cursus bij de fotovakschool in Eindhoven. En ik moet zeggen, dat de schok best groot was. Dat kwam wel heel RAW op m'n dak. Andere docent ook weer i.v.m. gewijzigde planningen. Ik heb hem letterlijk horen zeggen dat hij in AWB fotografeert, waarna hij ons toonde hoe hij dat dan later corrigeert in Photoshop.
Het was alsof ik iemand hardop hoorde vloeken in de kerk na zo'n intense week in Pebru.


Enfin,..ik was (zeg maar) geïnspireerd tot het schrijven van het volgde stukje tekst voor op de website.

Keuzes maken. Daar draait het om. Maar ook leren die keuzes te herzien als de situatie zich niet zo ontwikkelt zoals je dit van tevoren had gepland. Zo bevond ik mij in de luxueuze situatie dat ik een vijfdaagse privé cursus kreeg omdat zich in tijden van Corona geen andere cursisten hadden gemeld, terwijl mijn andere reguliere fotocursus halverwege de lesstof om diezelfde reden stillag. Twee benaderingen door elkaar. Niet handig en zeker niet mijn planning, maar wel mijn werkelijkheid. Aanpassen dus, want ‘leren’ doe je toch wel. Of zoals Patrick zegt ‘je komt altijd met iets thuis’.

Maar nu komt ’t. Laat ik nu door die uitzonderlijke situatie in zeer korte tijd van drie verschillende fotografen dezelfde basisinformatie voorgeschoteld hebben gekregen, en laten die drie verschillende fotografen het nou allemaal anders doen en allemaal anders willen. Dus drie fotografen die met dezelfde stof andere keuzes maken. Je wordt bijna van zelf gedwongen een eigen pad te kiezen, want de één wil dit en de ander dat, maar wat wil je zelf nu eigenlijk….

Toch is er één duidelijk verschil. Waar de andere twee je na het maken van een leuke foto op ontdekkingsreis meenemen door photoshop of een ander fotobewerkingsprogramma, neemt Patrick je mee op ontdekkingsreis door je camera. Waar de andere twee je met de veelzijdigheid van de software een heel schilderspalet aan keuzes bieden, vergen de keuzes in je camera doelgerichte nauwgezette beslissingen voordat je überhaupt op de sluiterknop hebt gedrukt. Waar je in het eerste geval een waaier aan opties krijgt om zo fraai en uitgebreid mogelijk te kunnen variëren, biedt de camera je een trechter aan keuzes die leiden tot dat ene resultaat. Dat resultaat is geen gerecht met een snufje dit en een snufje dat, of een humeur afhankelijke harde softwarematige keuze op een maandagochtend na de spits of een meer gematigde op een vrijdagnamiddag na de borrel. Nee, de keuze in de camera is een op dat moment. Je zit in je bubbel, je zit in je flow en ineens zie je het en daar ga je voor. Je neemt een keuze. Je neemt jouw keuze. En als je die keuze hebt gemaakt, valt al het andere weg. Geen schilderspalet aan opties achteraf. Nee, dè foto is er al. Jouw foto is er al.

Zo is de keuze voor de cursus bij Patrick er ook een die je van tevoren bewust moet maken. Want wat wil je? Ga je op reis en wil je de Himalaya bewonderen of wil je de Mount Everest beklimmen. Wil je in Rome het colloseum aanschouwen of wil je weten hoe het is om in de arena te vechten. Wil je leuke en mooie foto’s kunnen maken of wil je leren ‘fotograferen’. Beide zijn goed, maar maak de keuze bewust. Ga je voor alles of ga je voor de essentie. Wat het ook is.. Kies! Want dan heb je jouw eerste stap naar die mooie foto gezet.

Tot snel maar weer....

Met 'verwarde' groet,

Dominique
Stacks Image 243
Reactie Basis/Fuji cursus mei 2020

Tsja, daar zit je dan.
Heb je je ruim een jaar het snot voor de ogen gewerkt om op 18 april naar Pébru te mogen komen, gaat de halve wereld in quarantaine door het Corona virus.
En de andere helft van de wereld loopt met mondkapjes afstand te houden in de supermarkt om de laatste toiletrol te bemachtigen.
Ik hoopte op een heerlijke, digitale fotografie vakantie, geen nachtmerrie. Maar goed, het is zoals het is en ook voor dit virus komt een medicijn en een inenting.
Het blijft niet zo en gelukkig wilde Babs en Patrick de geste aan me doen om mijn plekje te verplaatsen naar een datum die wel mogelijk zou zijn.
Nadat Babs het voor elkaar heeft gekregen om de Burgemeester van Goulles zover te krijgen dat hij een attest heeft uitgeschreven(!), waarin ik als stagair naar Frankrijk kon komen, was 16 mei eindelijk de dag waarop ik kon afreizen en naar Pébru kon komen.
Onderweg dan ook geen enkel probleem ondervonden en lekker vlot naar Frankrijk af kunnen reizen waar ik allerhartelijkst werd opgewacht door Babs.

Hieronder mijn avontuur en zodra op enig moment de wereld weer een beetje mag bewegen in de aanstaande anderhalve-meter-economie, zijn er toch een paar redenen om vooral níet naar Pébru te komen...

Reden 1:
Als je níet af wilt stappen van het fotograferen in RAW, kom alsjeblieft niet naar Pébru.
Patrick gaat je namelijk uitgebreid uitleggen hoe je fotografeert met een digitale camera, zonder dat het hierna nog nodig is om je foto’s te bewerken in allerlei bewerkingsprogramma’s. Hij is hier zo gepassioneerd door, dat je vanzelf daarin wordt meegezogen en stapje voor stapje doorkrijgt wat echt fotograferen inhoud.
Hij legt je uit, op een heel hoog niveau, hoe de digitale wereld er uit ziet en hoe je die kunt toepassen. Tussendoor houdt hij goed in de gaten of je de aangeboden leerstof nog steeds aankunt en hij past vervolgens hierop direct zijn materiaal aan.
Als hij denkt dat het te snel gaat, vertraagd hij; als hij het idee krijgt dat je door begint te krijgen verteld hij vol passie verder, zodat je je geen moment verveeld.

Reden 2:
Als je géén gevoel voor humor hebt, kom alsjeblieft niet naar Pébru.
Patrick is ten alle tijden zichzelf; namelijk een zeer gepassioneerde professional die op zijn geheel eigen wijze uitlegt, laat zien, voordoet, nog een keer uitlegt, samendoet, nog een keer uitlegt... en dat is best intens. Zijn bulderende lach klinkt regelmatig in het cursus lokaal en geeft een luchtigheid die het opnemen van zoveel informatie zeer dragelijk maakt. Als je dus zelf geen gevoel voor humor hebt, kan je daar niet goed tegen, kom dan maar niet naar Pébru.

Reden 3:
Als je níet graag in de watten wilt worden gelegd daar een uitmuntende gastvrouw, kom alsjeblieft niet naar Pébru.
Babs is fantastisch! Ze zeggen wel eens, “ achter/naast iedere succesvolle man, staat een succesvolle vrouw” nou, dat is bij Babs en Patrick zeker het geval.
Babs zorgt er achter de schermen voor dat Patrick zich volledig kan concentreren op waar hij goed in is, namelijk fotograferen. Naast dat zij zelf ook nog werkt in de zorg, zorgt zij er ook voor dat de Gîte keurig in orde is, de boodschappen worden gedaan, het croissantje s'morgens klaar ligt, het diner middags in mijn koelkast staat, kleine huishoudelijke klusjes worden uitgevoerd en dat er iedere dag een heerlijke lunch op tafel komt.
En dat is dan alleen nog maar wat ik wel heb gezien, laat staan wat ze nog allemaal doet waar ik geen weet van heb gehad..

Al met al heb ik een fantastische week in Pébru gehad. Uiteraard besef ik wel degelijk, wat een uitzonderingspositie ik heb mogen innemen om Patrick helemaal voor mezelf te hebben, nadat hij al een aantal maanden niet heeft kunnen doen wat hij het liefste doet, namelijk fotografie cursussen geven. Hijzelf beschreef het als en koe die net uit de winterstal komt en in het weiland wordt vrijgelaten, dat gevoel.
Ik heb het als heel bijzonder ervaren om één op één met hem een week samen te zijn en te ervaren welke passie hij heeft voor de fotografie, ik zal het nooit vergeten.

Als je jezelf de kans wilt gunnen om je onder te dompelen in de wereld die Patrick Mollema heet en écht wilt leren fotograferen, kom dan vooral wél naar Pébru.
Ik had het in ieder geval voor geen geld willen missen!

Carlo
Stacks Image 236
Reactie online cursus DFV na de cursussen april , mei 2020

Begin april 2020, Corona houd de wereld in haar greep en er is op veel plekken een lock-down. Diverse creatieve oplossingen worden er bedacht door ondernemers.

o ook door Patrick Mollema van de digitale fotografie vakantie . Ik had zijn website al een poos geleden gevonden omdat ik graag wilde leren echt te fotograferen en niet achter de computer aan beeldbewerking te doen.

Het zat ervoor mij helaas niet in om naar Pebru af te reizen om en week lang les te krijgen van Patrick. Ik zag op zijn website dat het nu ook mogelijk was om online les te krijgen. Dat sprak mij zeker aan.

Ik heb Patrick gemaild en spoedig kreeg ik via Skype de eerste online les. Inmiddels zijn 5 lessen verder en ik heb onvoorstelbaar veel geleerd.  De belichtingstrapjes  wb, klein kijken een nog heel veel meer.  Het is voor mij echt super om zo 1 op 1  les te krijgen en steeds meer te leren aan de hand van de gemaakte foto`s die ik op Flickr zet. 

Deze worden dan in de besproken en ik hoor dan waar het nog beter kan of wat ik anders moet doen.. Het is net of ik aan tafel bij Patrick zit om de les te volgen.  Ik krijg zo ook veel meer plezier in het fotograferen. 

Ik zie er naar uit om nog meer te leren , en kan deze online lessen van harte aanraden als je goed wilt leren fotograferen. Patrick, bedankt en graag tot de volgende les.

Joost Hut
Reactie online cursus DFV na de cursussen maart, april 2020

Na een oproep van Patrick om mee te doen met ‘DFV na de cursussen’ om tijdens de lock-down toch wat om handen te hebben lid geworden en aan de slag gegaan.

Het idee is erg vergelijkbaar met de cursussen: een opdracht, foto’s maken, foto’s uploaden en commentaar krijgen. Niet alleen van Patrick, maar ook van andere deelnemers. Het stimuleert om meer foto’s te gaan maken omdat ‘opdrachten’ ondanks dat ze best lastig zijn (o.a. surrealistische straatfotografie), heel goed in en om huis kunnen worden uitgevoerd.

Gezien de overmaat aan beschikbare tijd kun je alle rust aandacht besteden aan het maken van trapjes, bekijken van histogrammen en prutsen aan ADL, contrast en lokaal contrast en kleurbalans.Ik weet niet of het daarmee te maken heeft, maar de commentaren van Patrick en de andere deelnemers zijn nog milder en opbouwender dan normaal en geven je een impuls om lekker door te gaan.

Natuurlijk hoop ik dat de lock down weer snel wordt opgeheven, maar een heel jaar een beetje achter de broek gezeten worden om beter/kleiner naar je eigen omgeving te kijken leidt nu al tot mooie resultaten.
Ik ga er dus mee door!

Met vriendelijke groet,
Hans
Stacks Image 222
Basis cursus

De Trapjes van Pébru

In 2017 begon het. ‘Ik wil een fotografiecursus doen en dan het liefst in de vakantie.’

Het zoeken begon en gedurende een heel aantal maanden kwam ik langzaam tot de ontdekking wat ik wilde: een échte, goede cursus waarbij ik alles waarvan ik vond dat ik het al wist, nóg beter zou leren en ik me echt één zou voelen met mijn maatje, mijn camera. Het duurde allemaal even, maar in juli 2019 was het dan zover, ik ging op reis . . . naar Pébru. Ik woon in Dubai dus het was nogal een avontuur, maar het was het dubbel en dwars waard.
Op een zaterdagmiddag in juli kwam ik met mijn huurauto aan op het prachtige terrein van Babs en Patrick. Na een reis van precies 20 uur was ik helemaal gesloopt maar dat gevoel was snel vergeten door de geweldige gastvrijheid en welkomst van Babs. Alsof we elkaar al jaren kende werd ik verwelkomd en naar de ‘Ieniemienie’ geleid; ik was op slag verliefd. Dit kleine blauwe huisje was een week lang mijn domein, met haar schattige gordijntjes voor de open ramen, een heerlijk bed met een nóg goddelijker dekbed en veel meer gemakken dan je in zo’n klein huisje zou verwachten: een koffiezetapparaat, een compleet servies inclusief pannen en een lekker bankje waarop je even uit kunt rusten. Eigenlijk moet ik toegeven dat ik weinig binnen heb gezeten want de gezelligheid op de berg zorgde er wel voor dat wij allemaal graag samen zaten; hetzij bij iemand voor hun huisje of bij de gezamenlijke buitenkeuken waar we menig avond tot in de late uurtjes hebben doorgebracht.
Trapjes….
Ik zal nooit meer denken dat een trapje iets is waar je enkel op en af kunt.

Maandagmorgen hebben we ons in de studio voor de basiscursus gemeld. We wisten dat het een lange dag vol theorie zou worden en we hadden ons daar op ingesteld. Van tien tot half zes heeft Patrick ons door alle theorie die we die week nodig hadden geloodsd, en zo af en toe gingen we naar buiten om een en ander te oefenen. Het is een basis cursus dus het is geen enkel probleem als je werkelijk nog niet weet wat er allemaal in je camera zit. Wel vond ik het persoonlijk heel prettig dat ik wist van ISO, sluitertijd en diafragma was, al gebruikte ik het nog niet helemaal naar behoren. Het belangrijkste van de dag? Maak trapjes… belichtingstrapjes… veel belichtingstrapjes… heeeeeel veel - nou ja je snapt het wel.
Stacks Image 174
Elke dag hadden we een andere focus en gingen we erop uit om zowel van de omgeving te genieten als wel om te leren hoe onze camera’s in elkaar zitten. Op dag twee zijn we naar de watervallen getogen waar we met sluitertijd hebben gewerkt. Prachtige foto’s met melkachtig water waren het gevolg en natuurlijk hebben we trapjes gemaakt. Later die dag zijn we naar een dorpje verderop getogen om daar foto’s te maken met moeilijk licht. Je kunt niet altijd werken met het licht dat je wilt, dus moet je aanpassingen maken en goed kijken. Kijken, kijken, kijken . . . en trapjes maken.
Stacks Image 181
Dag drie. Inmiddels wist ik dat ik niet meer van de berg af wilde. De cursus was geweldig, de gezelligheid scoorde een 12/10 en ‘mijn’ Ieniemienie was zo lekker knus . . . ik wist het zeker, hier moest ik zijn. Helaas had ik de grootste fout gemaakt door maar één week op de berg te boeken en omdat ik een vlucht terug naar Dubai moest halen kon ik ook niet bijboeken. Jammer, jammer, maar ik had mijn les geleerd. De volgende keer, want die gaat er zeker komen, boek ik langer!
De cursusdag was deze dag gefocust op licht en portretten. Ik zag er de hele week een beetje tegenop want portretten had ik thuis veel geprobeerd en ik bakte er nooit wat van dus ik had weinig vertrouwen in een goed verloop van deze dag. Oh wat had ik dat mis… het was geweldig. Wat was dat leuk! In groepjes van twee zijn we aan de slag gegaan, de ene als model en de ander als fotograaf; hilariteit alom natuurlijk, want ervaring met modellen hadden we niet en het is best moeilijk om tegen iemand te zeggen wat ze moeten doen. Ja, ook bij de portretten maakt men talloze trapjes… honderdduizend trapjes…
Stacks Image 188
Inmiddels hadden we op de camping een gezellige groep gecreëerd die ’s avonds gezellig samen genoot van een hapje en een drankje. Vele avonden hebben we tot in de kleine uurtjes zitten kletsen, al dan niet met Babs en Patrick erbij. Deze gezelligheid kende geen tijd!

Gedurende de week had ik nogal wat pech met mijn materiaal, maar niet een keer is dat écht een probleem geweest want steeds was daar Patrick die me hielp. Een lens lenen hier, een beetje technische ondersteuning daar, niks was te gek. Was het niet voor de enorme professionaliteit van de grote meester, dan had ik waarschijnlijk al gauw de handdoek in de ring gegooid want met drie kapotte lenzen had de moed me in de schoenen in de kunnen zakken, maar gelukkig was er steeds een oplossing. Ook heeft Patrick me die week geleerd om te roeien met de riemen die je hebt. Landschapsfotografie kan bést met een 50mm lens, je moet alleen een beetje knutselen en creatief zijn, en dat vind ik stiekem best heel leuk. Dús, zit het even tegen, zoek naar alternatieven, maar laat je hoofd niet hangen!
Stacks Image 195
Trapjes zijn inmiddels een gewoonte . . .

Dag vier was weer zo’n mooie dag. We waren zeer vroeg uit de veren want we gingen de zonsopkomst fotograferen. We hoopten op mooie mist en nevel in het dal maar op onze tocht daar naartoe waren we een beetje ontmoedigd. Nevel? Mist? Nergens te bekennen. Toch reden we door en dat was maar goed ook want aangekomen bij het schattigste kerkje dat ik ooit heb gezien, was daar ineens de nevel. Hele slierten gleden door het dal en wij maakten dankbaar gebruik van het geweldig lichtspektakel dat zich voor ons afspeelde. ’s Middags waren we vrij want later die avond gingen we op pad naar Argentat voor de avondfotografie. Hier ging mijn materiaal weer naar de haaien, maar meester Patrick wist wel een trucje dus stond ik met mijn 50mm de kade te fotograferen. Wat een heerlijke avond was dit. Prachtig weer, gezelligheid en schitterende foto’s als kers op de taart.
Stacks Image 202
Dag vier was weer zo’n mooie dag. We waren zeer vroeg uit de veren want we gingen de zonsopkomst fotograferen. We hoopten op mooie mist en nevel in het dal maar op onze tocht daar naartoe waren we een beetje ontmoedigd. Nevel? Mist? Nergens te bekennen. Toch reden we door en dat was maar goed ook want aangekomen bij het schattigste kerkje dat ik ooit heb gezien, was daar ineens de nevel. Hele slierten gleden door het dal en wij maakten dankbaar gebruik van het geweldig lichtspektakel dat zich voor ons afspeelde. ’s Middags waren we vrij want later die avond gingen we op pad naar Argentat voor de avondfotografie. Hier ging mijn materiaal weer naar de haaien, maar meester Patrick wist wel een trucje dus stond ik met mijn 50mm de kade te fotograferen. Wat een heerlijke avond was dit. Prachtig weer, gezelligheid en schitterende foto’s als kers op de taart.

En toen was daar ineens de laatste dag. A bitter sweet moment. We hadden zoveel geleerd dat het na vijf dagen ook wel even genoeg was. Ik wilde aan de slag met alles wat ik nu wist en wilde leren door te doen. Fotograferen is net autorijden, tijdens je lessen leer je de techniek, maar pas als je je rijbewijs hebt leer je écht rijden! We zetten nog even de puntjes op de i, gingen de tuin in voor mijn favoriete onderwerp, macrofotografie, en we maakten er nog een gezellige laatste dag van met elkaar. Ons kleine groepje van vier cursisten en de meester heeft het goed gehad. Met een lach en een traan, trots en frustratie en veel koffie en thee hebben we er een geweldige week van gemaakt. Ik heb in mijn leven nog nooit zoveel trapjes gemaakt maar het is het beste wat ik van de cursus meeneem. Altijd trapjes maken!

Wat dat zijn? Ik stel voor dat je dat lekker gaat meemaken op een van de cursussen in Pébru. Spijt zal je er zeker niet van krijgen; een mooie week met mooie mensen in een mooi gebied…. Ik ga weer!

Yvonne Postma
Juli 2019
Dubai VAE
Stacks Image 209