Fotograferen doe ik omdat ik er over het algemeen, of laat ik zeggen best wel vaak gelukkig van word. Het is een moeilijk en lastig ambacht. Maar dankzij mijn cursisten is het soms een groot feest voor mij. Aan anderen mijn kennis kunnen doorgeven. Mensen blij maken, helpen met hun hobby. Een heerlijke uitlaatklep geven. En misschien wel tot grote hoogten stijgen. En voor mijzelf…. mensen verenigen. Lees de blog…

Ik zit in de late zomer van mijn leven, nog net niet in de herfst. Maar de blaadjes beginnen voorzichtig te verkleuren. Vaker krijg ik oude(re) cursisten. En dan heb ik het ook over 70 plus. En eigenlijk fotografeer ik altijd langer dan dat mijn oudste cursist heeft gedaan. En ik ben pas net 60, maar ja wel heel vroeg begonnen en dus bergen met ervaring.

Praten over vroeger, met oudere cursisten, ligt altijd op de loer. De tijd dat we nog met film fotografeerden. Eén van mijn vaste vragen is dan heb je vroeger in de donkere kamer gestaan. Die vraag staat garant voor mij om erachter te komen tot hoever iemands kennis gaat. En niemand hoeft voor mij meer in een donkere kamer te gaan staan. Alsjeblieft niet. Die stank en al die slechte chemicaliën. Ik moet er niet meer aan denken.

Met iemand van pak hem beet 30 jaar oud kan ik het daar niet over hebben. De "oude lui" hebben dan ook wel eens de neiging om alles te verromantiseren. Vroeger was alles mooier. Nou echt niet! Niet met fotografie in ieder geval Vroeger was alles veel moeilijker. Fotografie is nog nooit zo makkelijk geweest. Lees de blog…

Service? Wat is dat? Nou gewoon dat je iets doet omdat je klant graag weer ziet terugkomen als fotowinkel zijnde. Dan verleen je als je dat kunt of wilt service. Ik zat vandaag samen met een cursist wat te struinen op het internet over beeldsensor reiniging van foto camera's. Niet dat ik het niet weet want ik heb er zelfs een YouTube filmpje over gemaakt. Beeldsensor reinigen tijdens een training op de home trainer. Zo eenvoudig is het. Echt waar. Maar toch schrok ik mij weer een ongeluk.
Lees de blog…

Ik stap op voorzichtig op een stoel draai me half om en daar kijk ik naar vijftig bekende gezichten. Gezichten die ik allemaal vijf dagen of langer eerder heb gezien.
Lees de blog…

Ik kijk altijd naar alles. Dat is wel heel veel. Ja, maar dat is mijn leven al 42 jaar lang. Je bent nooit te oud om te leren. En nu heb ik een dag lang heb ik hard gewerkt aan wat hopelijk een klein meesterwerk zou gaan worden. Of dat gelukt is… weet ik niet. Meesterwerken maak je uiteraard met een Hasselblad. Groter beeldsensor, groter pixels, en daardoor ook een groter dynamisch bereik. Dan kan het dus niet beter zou je denken?
Uren en uren ben ik bezig geweest met de compositie en de het plaatsen van maar liefst zes flitsers. Eindresultaat goed. Helaas moet je wel met een Hasselblad in RAW fotograferen. Daar ben ik niet echt van. Toen ik klaar was heb ik nog even snel de Nikon en de Fuji erbij gepakt. Ik was het al heel lang van plan. Een goede foto met drie verschillende camera's maken. In RAW met de Hasselblad en met jpg voor Fuji en Nikon.

Lees de blog…

Tags: Hasselblad, Nikon, Fuji, JPG, RAW