Lees goed door: Deze blog gaat verder en dieper dan je denkt. Bovenstaande titel is zeker geen clickbait!

Als klein jongetje begon Hans Kazan met een luciferdoosje te goochelen. En ik begon op dezelfde leeftijd met de Agfa click clack van mijn Oma. Heel klein beginnen omdat we allebei iets magisch hadden gezien. We hadden gezien wat magie voor een effect kan hebben. Hans Kazan met een verpleegster bij de buren die in een handomdraai, letterlijk en figuurlijk een luciferdoosje kon laten verdwijnen, maar ook weer tevoorschijn kon toveren. En ik omdat mijn lagere school leraar Pim Steenbergen mij in de donkere kamer voor het eerst liet zien hoe een wit velletje papier in "water" na een tiental seconden ineens veranderde in een foto. Dat is magie. Pure toverij. Lees de blog…

2025 was fotografisch een mooi jaar, maar wel een opmerkelijk jaar. Ik had meer RAW cursisten dan ooit. Ze wisten wel waar ik voor sta en toch kwamen ze op cursus. Stoer van ze! En ik liet ze in hun waarde. Ik weet ook wel dat meer dan 95% in RAW fotografeert. Ik heb geen zin om altijd maar de Don Quichot uit te hangen en ging er vaak in mee. Maar wel altijd met de vermelding: Kijk zo zou je het ook kunnen doen als je in JPG fotografeert. "Oh ja joh" Dat wist ik helemaal niet. Vertel eens zei de cursist dan……

En hier mijn cursisten in Toscane in JPG gefotografeerd. Lees de blog…

Fotograferen doe ik omdat ik er over het algemeen, of laat ik zeggen best wel vaak gelukkig van word. Het is een moeilijk en lastig ambacht. Maar dankzij mijn cursisten is het soms een groot feest voor mij. Aan anderen mijn kennis kunnen doorgeven. Mensen blij maken, helpen met hun hobby. Een heerlijke uitlaatklep geven. En misschien wel tot grote hoogten stijgen. En voor mijzelf…. mensen verenigen. Lees de blog…

Ik zit in de late zomer van mijn leven, nog net niet in de herfst. Maar de blaadjes beginnen voorzichtig te verkleuren. Vaker krijg ik oude(re) cursisten. En dan heb ik het ook over 70 plus. En eigenlijk fotografeer ik altijd langer dan dat mijn oudste cursist heeft gedaan. En ik ben pas net 60, maar ja wel heel vroeg begonnen en dus bergen met ervaring.

Praten over vroeger, met oudere cursisten, ligt altijd op de loer. De tijd dat we nog met film fotografeerden. Eén van mijn vaste vragen is dan heb je vroeger in de donkere kamer gestaan. Die vraag staat garant voor mij om erachter te komen tot hoever iemands kennis gaat. En niemand hoeft voor mij meer in een donkere kamer te gaan staan. Alsjeblieft niet. Die stank en al die slechte chemicaliën. Ik moet er niet meer aan denken.

Met iemand van pak hem beet 30 jaar oud kan ik het daar niet over hebben. De "oude lui" hebben dan ook wel eens de neiging om alles te verromantiseren. Vroeger was alles mooier. Nou echt niet! Niet met fotografie in ieder geval Vroeger was alles veel moeilijker. Fotografie is nog nooit zo makkelijk geweest. Lees de blog…

Service? Wat is dat? Nou gewoon dat je iets doet omdat je klant graag weer ziet terugkomen als fotowinkel zijnde. Dan verleen je als je dat kunt of wilt service. Ik zat vandaag samen met een cursist wat te struinen op het internet over beeldsensor reiniging van foto camera's. Niet dat ik het niet weet want ik heb er zelfs een YouTube filmpje over gemaakt. Beeldsensor reinigen tijdens een training op de home trainer. Zo eenvoudig is het. Echt waar. Maar toch schrok ik mij weer een ongeluk.
Lees de blog…

Ik stap op voorzichtig op een stoel draai me half om en daar kijk ik naar vijftig bekende gezichten. Gezichten die ik allemaal vijf dagen of langer eerder heb gezien.
Lees de blog…